Mieszanki opon Pirelli w 2026 roku
Jedynym dostawcą opon do F1 jest Pirelli (umowa obejmuje także sezon 2027). W 2026 roku Pirelli ma pięć mieszanek opon na suchą nawierzchnię, czyli slicków: od C1 (najtwardszej) do C5 (najmiększej). Mieszankę C6, używaną w 2025 roku, wycofano, bo różnica czasu między nią a C5 była zbyt mała.
Miększa opona daje więcej przyczepności i szybsze okrążenie, ale szybciej się zużywa. Twardsza jest wolniejsza, za to wytrzymuje dłużej. Na każdy wyścig Pirelli wybiera trzy z pięciu mieszanek: na tory, które mocno niszczą opony, twardsze, a na wolne tory uliczne bardziej miękkie.
Opony na sezon 2026 są węższe niż wcześniej: z przodu o 25 mm, z tyłu o 30 mm. Średnica felgi pozostała ta sama, 18 cali.
Kolory opon: czerwone, żółte, białe
Trzy mieszanki wybrane na dany weekend dostają nazwy i kolory napisów na boku opony:
- miękka (soft): czerwona, najmiększa z trzech wybranych,
- pośrednia (medium): żółta,
- twarda (hard): biała, najtwardsza z trzech wybranych,
- przejściowa (intermediate): zielona, na mokry tor bez stojącej wody,
- deszczowa (full wet): niebieska, na ulewę.
Ta sama mieszanka może więc być „miękka” na jednym torze i „pośrednia” na innym. Na przykład na Grand Prix São Paulo 2026 opony twarde to C3, pośrednie C4, a miękkie C5.
Ile kompletów opon ma kierowca
Na zwykły weekend Grand Prix każdy kierowca dostaje:
- 13 kompletów slicków (podział na mieszanki zależy od toru),
- 5 kompletów opon przejściowych i 2 komplety deszczowych,
- dodatkowy komplet opon miękkich, jeśli awansuje do Q3.
W weekend sprinterski slicków jest 12 (2 twarde, 4 pośrednie, 6 miękkich), a opon na mokry tor 8 (6 przejściowych i 2 deszczowe). Ponieważ kompletów jest mało, zespoły muszą zdecydować, czy zużyć nowe opony w kwalifikacjach, czy zachować je na wyścig.
Obowiązek dwóch mieszanek
W wyścigu na suchym torze każdy kierowca musi użyć co najmniej dwóch różnych mieszanek slicków. Dlatego nawet gdy jedna opona wytrzymałaby cały dystans, trzeba zjechać przynajmniej raz na pit stop. Obowiązek nie dotyczy wyścigu na mokrym torze, kiedy kierowcy jadą na oponach przejściowych lub deszczowych. W sprincie nie ma obowiązkowego pit stopu.
Pit stop: ile kosztuje zjazd do boksu
Sama wymiana kół trwa u najlepszych zespołów około dwóch–trzech sekund. Cały pit stop kosztuje jednak znacznie więcej, zwykle ok. 20 sekund lub więcej, bo w alei serwisowej obowiązuje ograniczenie prędkości (najczęściej 80 km/h). Ta strata zależy od toru i jest podstawą każdej strategii: zespół porównuje czas stracony w boksie z tym, ile kierowca zyska na świeżych oponach.
Gdy opony się zużywają, kierowca traci czas na każdym okrążeniu. Mówi się wtedy o degradacji. Strategia jednego pit stopu oznacza mniej czasu w alei serwisowej, ale dłuższą jazdę na zużytych oponach. Dwa postoje kosztują więcej w boksie, za to pozwalają jechać szybciej.
Undercut i overcut
- Undercut: kierowca zjeżdża do boksu wcześniej niż rywal przed nim i na świeżych oponach odrabia czas. Gdy rywal zjedzie okrążenie lub dwa później, wyjeżdża już za nim. Działa najlepiej, gdy nowe opony są dużo szybsze od zużytych.
- Overcut: odwrotnie: kierowca zostaje dłużej na torze, a rywal po zmianie opon traci czas, np. przez rozgrzewanie nowych opon albo wyjazd w korek wolniejszych aut.
Safety car i pogoda zmieniają plan
Gdy na torze jest samochód bezpieczeństwa lub VSC, cała stawka jedzie wolniej, więc pit stop kosztuje mniej czasu. Dlatego po wypadku często widać falę zjazdów do boksów. Deszcz to osobna łamigłówka: zespoły muszą trafić z momentem przejścia ze slicków na opony przejściowe i z powrotem, a pomyłka o jedno okrążenie potrafi kosztować kilka pozycji.
W skrócie: czerwona opona jest najszybsza, ale najkrócej wytrzymuje, biała odwrotnie. Na suchym torze trzeba użyć dwóch mieszanek, więc każdy kierowca zjeżdża na co najmniej jeden pit stop. O wyniku często decyduje moment zjazdu: wcześniej (undercut), później (overcut) albo pod safety carem.